به دلیل کمرویی سر هیچ کاری دوام نمی آورم  

دسته: مشاوره خانواده
بدون دیدگاه
سه شنبه - ۱۹ مرداد ۱۳۹۵

 به دلیل کمرویی سر هیچ کاری دوام نمی آورم  

سوالپسری ۲۵ ساله ام. نمی توانم به دلیل روابط اجتماعی ضعیف و کمرویی سر هیچ کاری دوام بیاورم. چه کار کنم؟

پاسخ رضا زیبایی – روان‌شناس بالینی:

«کمرویی یک پدیده پیچیده و مرکب است. گاهی ریشه ژنتیکی دارد و گاهی ریشه ذهنی، تربیتی، اجتماعی و حتی روان تنی. بنابراین در بحث درمان نیز باید اذعان داشت که برای کمرویی، یک درمان فوری، مشخص و واحد وجود ندارد بلکه بیشتر بر می گردد به ذکاوت درمانگر در کشف علل و راهبرد درمانی مناسب که آیا بر محیط بیرونی و متغیرهایی مثل خانواده، والدین، دوستان، مدرسه و محیط کار تمرکز کند یا بر متغیرهای درونی و ذهنی مراجعه کننده مانند اعتماد به نفس شکل گرفته یا نگرفته، تنش ها و اضطراب های قدیم و جدید و گاهی بسیار پنهان حتی برای خود مراجع که هیپنوتراپی در این مقوله کمک شایانی می کند، خود پنداره ذهنی و جسمی که فرد از خودش دارد؛ برای مثال، خانمی که مشکل لوچی چشم یا استرابیسم(بیماری انحراف چشم) داشت به من مراجعه کرده بود که بسیار منزوی و افسرده بود، خود پنداره وی به عنوان یک زن از لحاظ زیبایی و جذابیت کافی در امر ازدواج به شدت آسیب دیده بود که نقص چهره مسبب آن بود، ولی فرض های نادرست بسیاری نیز در ذهن وی شکل گرفته بود که نیاز به درمان های روانشناختی داشت.  اولین درمان وی درمان استرابیسم بود. در نهایت ترکیبی از درمان های پزشکی و روانشناختی راهبرد درمانی مناسب را شکل داد.

 

 

تعریف کمرویی و شیوه های درمان

 

 
کمرویی یعنی خود توجهی فوق العاده و ترس از مواجه شدن با دیگران، زیرا کمرویی، ترس یا اضطراب اجتماعی است که در آن فرد از مواجه شدن با افراد ناآشنا و ارتباطات اجتماعی گریزان است. افرادی که به کمرویی مبتلایند، دلایل رفتار خود را نمی دانند. کمبود اعتماد به نفس باعث رنجش افراد کمروست و این خود باعث می شود تا این گونه افراد در برخورد با دیگران به سهولت ناراحت و دستپاچه شوند که در آن فرد از مواجه شدن با افراد ناآشنا و ارتباطات اجتماعی گریز دارد. کمرویی با دارو برطرف نمی شود و داروها تاثیر مستقیمی بر کمرویی ندارد. کمرویی اساسا رفتاری است اکتسابی و آموخته شده و برای درمان و برطرف کردن آن باید ابتدا علت اصلی تشخیص داده شود و سپس با بازسازی شناختی و آموزش مهارت های رفتاری مناسب به قصد جایگزینی رفتار جدید روند درمان سپری شود. تغییر در شیوه تفکر، یافتن نگرش تازه نسبت به خود و محیط اطراف، برخورداری از قدرت انجام واکنش های نو در برابر اطرافیان و تعامل بین فردی، تغییر در باورها و نظام ارزش هایی که کمرویی را تقویت می کند و سرانجام دستیابی به کانون اصلی اضطراب، کاهش اضطراب در فرد کمرو، تقویت انگیزه و افزایش مهارت های اجتماعی و توانایی های تحصیلی، شغلی و حرفه ای، اصلی ترین روش درمان کمرویی است.

 

به دلیل کمرویی سر هیچ کاری دوام نمی آورم

 

۴ قدم تا بهبودی

 
حالا که فهمیدید ذهن شما چطور مخل آرامش شماست، باید برای بهبودی ۴  مرحله زیر را حتما انجام دهید.

 
۱- جرات داشته باشید و به کمک متخصص علت نگرانی و اضطراب یا به بیان دیگر ترس اجتماعی را کشف کنید.

 
۲- حوصله داشته باشید و فرایند شناخت درمانی را تا بهبودی کامل دنبال کنید.

 
۳- از پدیده های تشدید کننده نگرانی و اضطراب حداقل تا مدتی دوری کنید تا در فرایند درمان روش های نرم افزاری و سخت افزاری صحیح و کارآمد برخورد و مدیریت آن ها را بیاموزید و سپس به حل آن ها بپردازید نه حذف آن ها.

 
۴- یکی از شیوه های معمول رفتاری و تکلیفی که روان درمانگر پیش خواهد گرفت «حساسیت زدایی منظم» است که خود شما نیز می توانید به روشی که طرح می شود آن را انجام دهید. در این شیوه شما پدیده ها و متغیرهای اضطراب زا یا اجتناب کننده را از نظر کمیت و میزان احساس منفی که در شما ایجاد می کند، درجه بندی می کنید؛ مثلا خرید شارژ، در خواست پول از پدر، سوال کردن از استاد یا استاد کار، درخواست مرخصی از رئیس، پرس و جوی تلفنی یا حضوری برای کار و حتی اصرار به انجام آن به طور آزمایشی و سپس در صورت مقبولیت استخدام شدن، در خواست از والدین برای سفر کوتاه با دوستان، و کلی امور روزمره دیگر که از فردی به فرد دیگر متفاوت است،

 

بی تردید نمره هر کدام از موارد ذکر شده در قیاس با یکدیگر متفاوت خواهد بود. در مجموع شما موظفید امور را از ساده به مشکل بچینید و از ساده ترین آن شروع کنید و آرام آرام طی روند تدریجی به مشکل ترین آن ها مبادرت کنید؛ ولی بهتر آن است که تحت نظر و با کمک حرفه ای روانشناس خود قسمت های مشکل تر که معمولا موانع جدی پیشرفت شما در کار و زندگی است را  انجام دهید؛ برای مثال مراجعی داشتم که از سوار شدن به اتوبوس می ترسید و توصیه شد ابتدا به همراه خواهر یا برادر یا دوست خود فقط در یک ایستگاه،  سوار اتوبوس شود و برای چند روز آن را ادامه دهد. سپس در دو ایستگاه سوار اتوبوس شود و آن را تکرار کند.

 

در مرحله بعد در صورت آمادگی در یک ایستگاه به تنهایی سوار شود و ادامه ماجرا که در نهایت به سوار شدن به مترو به تنهایی منجر شد. البته ناگفته نماند که در این روش  گاهی موانع جدی روانشناختی وجود دارد که مانع ادامه کار خواهد شد که فقط متخصص می تواند آنها را برطرف کند ولی در بیشتر مواقع  و در بیشتر موقعیت های محیطی و اجتماعی کار چندان پیچیده ای نیست و خود مراجع  به همراه کمک درمانگر که معمولا از نزدیکان و معتمدان مراجع است، از پس تمرین بر می آید.

 
تمرینی که برای شما پیشنهاد می شود، قرار گرفتن در موقعیت های اجتماعی  و برخورد با افراد از کم فشار ترین آن ها مثل یک آدرس پرسیدن و آرام آرام موقعیت های پر فشارتر مثل درخواست کار و اصرار به آن با توضیح توانمندی ها و به اصطلاح چانه زنی های پس از آن است. یادآور می شوم که روش را به شیوه مثالی که زده شد طراحی و اجرا کنید. به امید موفقیت و بهبودی شما.»

(منبع:روزنامه خراسان)

نوشته شده توسط:admin - 818 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها: